Türkiye coğrafi yapısından dolayı ancak bir kıtada görülebilen değişik iklim koşullarının görülebildiği bir ülkedir. Hollanda, Belçika, Almanya ve İtalya gibi süs bitkileri üretimi gelişmiş ülkelerde tek tip iklim hakimken ve bu ülkelerde ülke içindeki iklim farkları çok az iken, Türkiye’de birbirinden belirgin şekilde ayrılabilen iklim bölgelerini görebiliriz.

Türkiye’de süs bitkilerinin tamamına yakınının üretildiği Marmara ve Ege bölgeleri bu tür yetiştiricilik yönünden çok şanslı bir iklime sahiptir.

Bu bölgeler gerek yıllık ortalama sıcaklık değerleri, gerekse nem oranları açısından İç Anadolu ve Doğu Anadolu bölgelerinden kesin bir çizgi ile ayrılırlar. Karadeniz ve Akdeniz Bölgeleri ise tamamen kendilerine has iklim özelliklerine sahiptir.

Ankara’nın iklimini şöyle bir hatırlayalım: Bazı yıllar Aralık, Ocak ve Şubat aylarında hava sıcaklığı -15°C ila -20°C derecelere düşer ve bu soğuklar günlerce devam eder. Yaz döneminde ise yağmursuz ve nispi rutubetin çok düşük olduğu birkaç ay peş peşe yaşanır. Bu şartlardaki İç Anadolu iklimine dayanabilen çok az sayıda lokal bitki vardır. Bunlar; Karaçam, Meşe, Alıç ve Ahlat ağaçları ile bazı çalı türleridir.

Böyle sert bir iklimde düzenlenecek bir park veya bahçenin sağlıklı olabilmesi için dikilecek peyzaj bitkilerinin mutlaka Ankara şartlarına uygun olanlardan seçilmesi gerekir. Gönül ister ki Ankara, İç Anadolu ve Doğu Anadolu Bölgelerinde düzenlenecek bahçe veya parklar Marmara, Ege veya Akdeniz’in seçkin bitkileri ile ağaçlandırılsın. Ancak iklim şartları düşünüldüğünde bunun imkansız olduğunu görürüz.

Yapılması gereken, İç ve Doğu Anadolu Bölgelerinin iklimine dayanıklı peyzaj bitkilerinin türlerini bilmek ve bahçenizde bu türleri kullanmaktır.

Bizim yıllardır anlatmaya çalıştığımız uyum sorunu nihayet kamu kuruluşlarınca da anlaşılmış ve belediyelerin fidan ithal etmeleri bakanlıkça yasaklanmıştır. (Haber Türk Gazetesi 26/06/2010)